ต้นทุนจ้างแรงงานต่างด้าว 1 คนต่อปี มีอะไรบ้าง

คำถามนี้ตอบเป็นตัวเลขเดียวไม่ได้ เพราะต้นทุนขึ้นกับสัญชาติ กลุ่มมติ ครม. และจังหวัดที่จ้าง สิ่งที่ตอบได้และเป็นประโยชน์กว่าคือ รายการทั้งหมดที่ต้องเตรียมเงินไว้ แยกเป็นสามกลุ่ม: ตัวเลขตายตัว · ตัวเลขที่ต้องถามเป็นรายกรณี · และต้นทุนที่คนลืมนับ

สรุปใน 30 วินาที

• ค่าธรรมเนียมราชการของรอบต่ออายุคือ 1,000 บาท (ค่ายื่นคำขอ 100 + ค่าธรรมเนียมใบอนุญาต 900) บวกค่าตรวจลงตรา 500 บาทเมื่อถึงรอบวีซ่า
• ก้อนที่ใหญ่ที่สุดไม่ใช่ค่าเอกสาร แต่เป็นค่าจ้างและสวัสดิการตามกฎหมาย
• ก้อนที่แพงที่สุดต่อหัวคือค่าปรับ — จ้างคนไม่มีใบอนุญาตปรับ 10,000–100,000 บาทต่อคน มากกว่าค่าธรรมเนียมทั้งปีหลายสิบเท่า

กลุ่มที่ 1 — ค่าธรรมเนียมราชการ (ตัวเลขตายตัว ตรวจสอบได้)

รายการ	อัตรา
ค่ายื่นคำขอ (ต่ออายุใบอนุญาตทำงาน)	100 บาท/ฉบับ
ค่าธรรมเนียมใบอนุญาตทำงาน	900 บาท/ฉบับ
รวมค่าต่ออายุใบอนุญาตทำงาน	1,000 บาท
ค่าธรรมเนียมตรวจลงตรา (วีซ่า) Non-Immigrant L-A	500 บาท

ตัวเลขชุดนี้เป็นของรอบต่ออายุที่เปิดอยู่ปัจจุบัน (กลุ่มที่ได้รับอนุญาตทำงานถึง 11 ธันวาคม 2569 ตามมติคณะรัฐมนตรี 14 กรกฎาคม 2569 ซึ่งต่ออายุให้ถึง 11 ธันวาคม 2570) รายละเอียดกำหนดเวลาอยู่ที่ ยื่นก่อน 11 ธ.ค. 2569

กลุ่มที่ 2 — รายการที่ต้องมีแน่ แต่ราคาต่างกันเป็นรายกรณี

• ตรวจสุขภาพ (ตรวจโรคต้องห้าม) — บังคับก่อนต่ออายุ ต้องตรวจที่สถานพยาบาลของรัฐ หรือเอกชนที่เชื่อมข้อมูลผลตรวจกับกรมการจัดหางาน อัตราต่างกันตามสถานพยาบาล (ดู ขั้นตอนตรวจสุขภาพแรงงานต่างด้าว)
• ประกันสุขภาพ — สำหรับคนที่อยู่นอกระบบประกันสังคมหรืออยู่ระหว่างรอสิทธิ ความคุ้มครองต้องไม่น้อยกว่าที่ประกาศกระทรวงสาธารณสุขกำหนด และไม่น้อยกว่าระยะเวลาที่ขออนุญาตทำงาน
• ประกันสังคม — การขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประกันตนเป็นเงื่อนไขหนึ่งของการต่ออายุ
• หนังสือเดินทางหรือเอกสารใช้แทน (เช่น CI / PJ) — อัตราเป็นของประเทศต้นทางและเปลี่ยนตามรอบ
• ค่าจ้างและสวัสดิการตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน — ก้อนที่ใหญ่ที่สุดเสมอ อัตราค่าจ้างขั้นต่ำต่างกันรายจังหวัด

เวลาขอใบเสนอราคาจากใครก็ตาม ให้ขอแจกแจงว่ารายการไหนเป็นค่าราชการ รายการไหนเป็นค่าบริการ จะเทียบเจ้าต่อเจ้าได้จริง

กลุ่มที่ 3 — ต้นทุนที่นายจ้างมักลืมนับ

สามรายการต่อไปนี้ไม่โผล่ในใบเสนอราคาของใคร แต่เป็นเงินจริงที่ออกจากกระเป๋าคุณ และสองในสามรายการเกิดขึ้นหลังจากคุณจ่ายค่าเอกสารไปแล้ว

ค่าส่งกลับประเทศต้นทาง ใครเป็นคนจ่าย

เมื่อใบอนุญาตทำงานสิ้นสุดตามมาตรา 53 หรือครบสัญญาจ้างตามมาตรา 55 ผู้รับอนุญาตให้นำคนต่างด้าวมาทำงาน หรือนายจ้างรายสุดท้ายที่วางหลักประกัน ตามมาตรา 46 หรือ 52 เป็นผู้รับผิดชอบค่าใช้จ่ายส่วนนี้

ค่าปรับ — ก้อนที่แพงที่สุดต่อหัว

เทียบให้เห็นภาพ: ค่าธรรมเนียมต่ออายุทั้งปีคือ 1,000 บาท แต่การจ้างคนต่างด้าวที่ไม่มีใบอนุญาตมีโทษ ปรับ 10,000–100,000 บาท ต่อคนหนึ่งคน (มาตรา 102) และการไม่แจ้งนายทะเบียนภายใน 15 วันมีโทษ ปรับไม่เกิน 20,000 บาท (มาตรา 103) — พลาดครั้งเดียวแพงกว่าค่าธรรมเนียมของทั้งปีหลายเท่า รายละเอียดพร้อมเลขมาตราอยู่ที่ โทษของนายจ้าง

ต้นทุนเวลา และต้นทุนของการเสียคนกลางทาง

รอบต่ออายุมีกำหนดยื่นตายตัว พลาดรอบแล้วแก้ย้อนหลังไม่ได้ ต้องเริ่มกระบวนการใหม่ทั้งชุด และถ้าลูกจ้างออกกลางทางหลังคุณออกค่าเอกสารไปแล้ว เงินก้อนนั้นไม่กลับมา สิ่งที่ทำได้คือแจ้งออกให้ตรงเวลาเพื่อไม่ให้เสียซ้ำเป็นค่าปรับ

สรุปวิธีตั้งงบต่อหัวต่อปี

1. เริ่มจากค่าธรรมเนียมราชการที่รู้ตัวเลขแน่นอน (ต่ออายุ 1,000 บาท + ค่าวีซ่าเมื่อถึงรอบ 500 บาท)
2. บวกค่าตรวจสุขภาพและประกันตามที่สอบถามจริงในพื้นที่ของคุณ
3. บวกค่าจ้างและสวัสดิการตามกฎหมาย ซึ่งเป็นก้อนหลัก
4. กันงบสำรองสำหรับรอบเอกสารที่อาจต้องทำเพิ่ม เช่น เปลี่ยนเล่มหนังสือเดินทาง หรือเปลี่ยนนายจ้าง
5. อย่าตั้งงบโดยไม่นับค่าปรับ — ถ้าแผนไหนประหยัดได้เพราะ "ข้ามขั้นตอน" นั่นไม่ใช่การประหยัด

ปีแรกกับปีต่อ ๆ ไป ต้นทุนไม่เท่ากัน

ถ้าเป็นแรงงานที่นำเข้าใหม่ตาม MOU ปีแรกจะมีต้นทุนตั้งต้นที่ปีถัดไปไม่มี เพราะต้องเดินเรื่องตั้งแต่ยื่นดีมานด์และประสานประเทศต้นทาง — ขั้นตอนทั้งหมดอยู่ที่ 6 ขั้นตอนนำเข้าแรงงาน MOU ส่วนปีถัดไปเหลือรอบต่ออายุตามตารางข้างบน

ถ้าเป็นแรงงานที่อยู่ในไทยแล้วและเปลี่ยนมาอยู่กับคุณ ต้นทุนจะอยู่ที่รอบเอกสารช่วงเปลี่ยนผ่าน ดูว่าต้องทำอะไรบ้างที่ เปลี่ยนนายจ้างแรงงานต่างด้าว 2569

ความเข้าใจผิดเรื่องต้นทุนที่เจอบ่อย

• "จ้างต่างด้าวถูกกว่าเพราะไม่ต้องจ่ายขั้นต่ำ" — ไม่จริง ค่าจ้างขั้นต่ำและสิทธิตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานใช้กับลูกจ้างทุกสัญชาติเท่ากัน
• "ค่าเอกสารคือต้นทุนหลัก" — ไม่ใช่ ค่าธรรมเนียมราชการของรอบต่ออายุคือ 1,000 บาท ขณะที่ค่าจ้างทั้งปีเป็นหลักแสน การตัดสินใจจ้างจึงไม่ควรตัดสินที่ค่าเอกสาร
• "ประหยัดได้ด้วยการข้ามบางขั้นตอน" — ขั้นตอนที่ข้ามได้มักไม่ใช่ขั้นตอนที่มีค่าธรรมเนียม แต่เป็นขั้นตอนที่มีค่าปรับ

เช็กลิสต์ก่อนตั้งงบต่อหัว

1. รู้หรือยังว่าลูกจ้างอยู่กลุ่มไหน (MOU / มติ ครม. รอบใด) — กลุ่มต่างกันรอบเอกสารต่างกัน
2. เอกสารแต่ละใบของเขาหมดอายุวันไหน จดไว้ที่เดียวกันทั้งหมด
3. สอบถามค่าตรวจสุขภาพจากสถานพยาบาลในพื้นที่จริง (รายชื่อโรงพยาบาลที่ตรวจได้)
4. เช็กค่าจ้างขั้นต่ำของจังหวัดที่จ้าง
5. กันงบสำรองสำหรับรอบเอกสารนอกแผน
6. ถ้าจะจ้างบริษัทเดินเรื่อง ขอใบเสนอราคาที่แยกค่าราชการกับค่าบริการออกจากกัน

คำถามที่พบบ่อย

ต่ออายุใบอนุญาตทำงาน 1 คน เสียค่าธรรมเนียมราชการเท่าไร

รวม 1,000 บาท — ค่ายื่นคำขอ 100 บาทต่อฉบับ และค่าธรรมเนียมใบอนุญาตทำงาน 900 บาทต่อฉบับ ส่วนค่าธรรมเนียมตรวจลงตรา (วีซ่า) Non-Immigrant L-A อีก 500 บาท จะเสียเมื่อถึงรอบวีซ่า

ทำไมถึงบอกตัวเลขรวมทั้งหมดต่อหัวไม่ได้

เพราะสามรายการที่ใหญ่ที่สุด — ค่าจ้าง ค่าตรวจสุขภาพ และค่าประกัน — ต่างกันตามจังหวัด สถานพยาบาล และสถานะประกันสังคมของลูกจ้าง ใครก็ตามที่ให้ตัวเลขรวมทันทีโดยไม่ถามสามข้อนี้ก่อน คือยังไม่ได้คำนวณจริง

ค่าปรับแพงกว่าค่าธรรมเนียมแค่ไหน

จ้างคนต่างด้าวที่ไม่มีใบอนุญาตมีโทษปรับ 10,000–100,000 บาทต่อคนหนึ่งคน (มาตรา 102) และไม่แจ้งนายทะเบียนภายใน 15 วันปรับไม่เกิน 20,000 บาท (มาตรา 103) เทียบกับค่าธรรมเนียมต่ออายุทั้งปี 1,000 บาท

ถ้าลูกจ้างลาออกหลังเราออกค่าเอกสารไปแล้ว เรียกคืนได้ไหม

อย่าหักจากค่าจ้างเองและอย่ายึดเอกสารของเขาเด็ดขาด สิ่งที่ต้องทำก่อนคือแจ้งนายทะเบียนให้ทันกำหนด เพื่อไม่ให้เสียซ้ำเป็นค่าปรับ รายละเอียดอยู่ที่ ย้ายงานไม่ได้ทำอย่างไร

ทำเองกับจ้างบริษัท อันไหนถูกกว่า

ขึ้นกับว่าคุณมีคนและเวลาพอไหม เทียบข้อดีข้อเสียไว้ที่ นำเข้าแรงงาน MOU 4 สัญชาติ ทำเองหรือจ้างบริษัท

อยากได้ตัวเลขค่าบริการของเราเทียบด้วย ดูที่หน้า รับต่ออายุใบอนุญาตทำงานแรงงานต่างด้าว

อ้างอิง: ประกาศกระทรวงแรงงานรอบต่ออายุปัจจุบัน · มติคณะรัฐมนตรี 14 กรกฎาคม 2569 · ประกาศสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองเรื่องการตรวจลงตรา Non-Immigrant L-A · พระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. 2560 และฉบับที่ 2 พ.ศ. 2561 · ข้อมูล ณ 22 สิงหาคม 2569